kerstavond in de kroeg

Op kerstavond ging ik bier drinken in café België (sorry mama). Ik werd begroet met een welgemeend ‘vrede op aarde’ door een vrolijke Brabo aan de bar.
- “Heb je nog aan de Heer gedacht vandaag?”
Ik: “Jazeker. Ik ben vanmorgen in de kerk geweest.”
- “De Heer is wat anders dan de kerk”
Ik: “Dat klopt. Maar in de kerk kun je wel nadenken over de Heer.”
- “De woorden van Jezus zijn verdraaid door de mensen en door de kerk. Alles wat je hebt geleerd is niet waar. Het enige dat echt is, is liefde.

Ray had zich bezig gehouden met het christendom en boeddhisme en had ook nog theologie gestudeerd. Zijn metgezel was wat minder spraakzaam. Ik vertelde dat ik geschiedenis studeer en dat ik me ook bezig hield met religieuze vraagstukken. Wat is de waarheid precies? Hoe kun je als je je realiseert dat je gebonden en gevangen bent in het denkpatroon van je eigen traditie onbevooroordeeld oordelen over andere vormen van godsdienst?
- "Mijn vriend, je moet helemaal niet oordelen. Je moet vergeven."
- "Weet je alles is een illusie. Tijd is een illusie. Alles is er altijd al geweest en alles zal er altijd op dit moment zijn.”
Ik sputterde een beetje tegen. Nogal makkelijk om te zeggen dat alles een illusie is. De enige manier waarop je dat kunt zeggen is door middel van de taal, die zelf een onderdeel is van de illusie. Tegelijk moest ik toegeven dat het een bevrijdende gedachte is dat er geen tijd bestaat en dat alles daarom op de een of andere manier al bestemd is, aangezien alles dan slechts in het heden plaatsvindt, zonder de last van toekomst en verleden. Maar leidt een dergelijke houding niet tot apathie en fatalisme? Ik vroeg hoe hij dan dacht over een drugsverslaafde die zijn leven vergooit en elke dag in een soort roes leeft. “Een drugsverslaafde vergooit zijn leven niet minder dan jij.” “Elke drugsverslaafde is weer anders en ik vertrouw erop dat ik de goede dingen tegen iemand kan zeggen als ik in die situatie kom.” “Ik moet even tot tien tellen en niet reageren vanuit mijn eigen ego, maar vanuit de liefde.”

Ik begon het een leuk gesprek te vinden en kwam ook op dreef: “Als alles een illusie is, en je geen lichaam hebt, hoe denk je dan over seks?” “Seks is wel mooi, maar het is maar een zwakke afspiegeling van de goddelijke eenheid” was zijn antwoord. Ik: “En als je zegt dat er geen pijn is, geloof je dan dat Jezus echt geleden heeft?” “Nee, Jezus vergaf degenen die hem kruisigden. Hij is weer opgestaan.” “Er is geen pijn. Er is geen lijden. Er is alleen jij en God. Jij bent Christus. Jij hebt gemeenschap met God.” Ik: “Maar denk je niet dat Jezus echt angst heeft gehad in Getsemaneh? De olijfbomen van Getsemaneh staan er na 2000 jaar nog steeds en ik heb ze met mijn eigen ogen gezien.” Ray: “Er is geen Getsemaneh, er is geen geschiedenis.” Hmm, je kunt wel alles ontkennen, maar ondertussen geniet jij op kerstavond wel van je biertje in de kroeg en volgende week moet je weer aan het werk weer gewoon aan het werk als postbode. “Tja, we moeten roeien met de riemen die we hebben” was zijn repliek, terwijl hij me nog steeds met zijn ogen doorboorde. Ik: “Is dat niet een soort dubbele boekhouding, die je er dan op nahoudt?” Ik verbaasde me over de vrede en de rust die hij uitstraalde, maar kon niet controleren of die verband hielden met de alcohol die hij had genuttigd of dat ze een voortdurende innerlijke gesteldheid weerspiegelden. “Weet je wat ik jammer vind, is dat je nu niet blij wordt, maar dat je droevig kijkt” “Jij vindt het moeilijk om te aanvaarden omdat je last hebt van je eigen ego. Nee, niet wegkijken nu.” “Ik ben niet zo’n goeie leraar, maar als je meer wil weten, moet je het boek Een cursus in wonderen eens lezen.” Degene die dat heeft opgeschreven heeft de bedoeling van de woorden van Jezus écht begrepen. “Ik probeer je dingen uit te leggen die niet uit te leggen zijn” “Je weet dat ik gelijk heb” Hij bleef me aankijken en hamerde er op dat ik mijn perspectief moest omdraaien. “Het enige dat je kunt doen is je denken veranderen.”

Ik nam afscheid met een mengeling van verbazing en verwondering. Had ik nu een engel ontmoet, een verdwaalde gnostische ketter of een halve schizofreen ontmoet?